در تعقيب نمازها ، از دعاهاى خود فراموش نكنند و مخصوصا از خدا بخواهند كه سرانجام من به خوبى برگزار شود و به آرزوهاى خويش كه آنها را ذخيره روز قيامت خود قرار داده‌ام نايل گردم و همراز شب وحشت قبرم بوده و موجبات خرسندى آن هنگام را فراهم آورده و از تنهائى ، كه دور از بستگان و دوستانم مىباشم رهائى بخشد و مرا به خرسندى خدا مژده دهد و به درجات عاليه آن سرا و خدمتكارى محمد و آل محمد صلوات اللّه عليه و عليهم برساند » . تاريخ اين اجازه در سال 934 هجرى در شهر بغداد بوده است « * » . از تاريخ يادشده معلوم مىشود كه اين اجازه را شيخ على كركى سه سال پيش از رحلتش مرقوم داشته است . مؤلف گويد : شيخ على ميسى از شيخ شمس الدّين محمد بن داود مؤذن جزينى ، يعنى پسر عموى شهيد ، چنانچه پس از اين اشاره خواهد شد نيز روايت مىكرده است . شيخ جعفر بن كمال بحرانى در يكى از اجازه‌هايش مىنويسد : پس از اين ذيل ترجمهء شيخ نجم الدّين بن احمد شراكيشى عاملى خواهيم نوشت كه پدر شهيد ثانى هم از شيخ على ميسى روايت مىكرده است . و به اين ترتيب براى بعضى از فضلا اشتباهى رخ داده كه شهيد ثانى از شيخ على كركى روايت مىكرده ، حال آنكه چنان نيست ، بلكه شهيد ثانى از شيخ على ميسى روايت داشته است چنان كه خود شهيد در پايان رساله كشف الريبة عن احكام الغيبة ، آنگاه كه رساله را با نقل دوازده روايت به انجام مىرساند ، مىنويسد : حديث اول خبر داد به ما ، شيخ سعيد مبرور مغفور على بن عبد العالى ميسى ( قدّس سرّه و نوّر اللّه قبره ) به اجازه‌اى كه از استادش مرحوم مغفور شمس الدّين محمد بن مؤذّن جزّينى ، از شيخ ضياء الدّين فرزند امام علّامه محقق شيخ شمس الدّين ابو عبد اللّه شهيد محمد بن مكى ، از پدرش ، از سيد عميد الدّين عبد المطلب و شيخ فخر الدّين فرزند شيخ امام فاضل علامه ، زنده‌كنندهء

--> ( * ) صورت اين اجازه در مجلد اجازات بحار آورده شده است و در آن تاريخ اجازه را چنين مرقوم داشته است نه روز باقى مانده از ماه جمادى الآخرة سال 934 هجرى - م .